ต้องอยู่ยังไง ต้องทนต้องทำอะไรยังไง

ชีวิตที่มีแต่ลมหายใจ มืดมน อ้างว้างและว่างเปล่า

ยิ่งนานยิ่งเคว้ง ทุกครั้งที่กอดตัวเองยิ่งหนาว

แค่ลมพัดเบา ๆ ร้าวหัวใจ ดั่งเหมือนจะดับไปกับแสงตะวัน

เธออยู่ที่ไหน ความรักเราตายแล้วหรือ

ไขว่คว้าไม่เจอสักมือ เฝ้ารออย่างท้อใจ ทำได้เพียงเท่านั้น

เรียกเธอซ้ำ ๆ หมื่นแสนล้านคำทุกวัน

เผื่อเธอซึ้งถึงความร้าวราน เธอจะเดินกลับมา

หายใจช้า ๆ หัวใจเต้นเบากว่าเดิมช้า ๆ

ไม่เหลือเรี่ยวแรงจะเช็ดน้ำตา ฉันทำได้เพียงแค่ร้องไห้

ยิ่งลืมยิ่งช้ำ สุดท้ายคำตอบคือทำไม่ไหว

ได้ฟังเสียงในใจ เสียงหัวใจดั่งเหมือนจะดับไปกับแสงตะวัน

เธออยู่ที่ไหน ความรักเราตายแล้วหรือ

ไขว่คว้าไม่เจอสักมือ เฝ้ารออย่างท้อใจ ทำได้เพียงเท่านั้น

เรียกเธอซ้ำ ๆ หมื่นแสนล้านคำทุกวัน

เผื่อเธอซึ้งถึงความร้าวราน เธอจะเดินกลับมา

เธออยู่ที่ไหน ไม่สงสารใจชั้นหรือ

ไขว่คว้าไม่เจอสักมือ เฝ้ารออย่างท้อใจ ทำได้เพียงเท่านั้น

เรียกเธอซ้ำ ๆ หมื่นแสนล้านคำทุกวัน

เผื่อเธอซึ้งถึงร้าวราน เธอจะเดินกลับมา

เผื่อเธอสงสารคนไร้ค่า เธอจะมาก่อนฉันตาย